Beddua Şiiri - Coşkun Arslan

Bilenler biliyor tanıyor seni
Aşağlık, düzenbaz rezilsin ulan
Gamyonlar çiğnesin iri gövdeni
Vücudun ot gibi ezilsin ulan

Zihniyetin zifri geceden koyu
Meziyet bellerdin her kötü huyu
Az ocak yıkmadın hınzırın soyu
Dirliğin düzenin bozulsun ulan

Kanına devasız mikrop bulaşa
Endişen bitmesin kapıl telaşa
Her geçen gün ayrı travma yaşa
Dizlerinin bağı çözülsün ulan

Kesilsin kolların gömlek giyeme
Bağlansın ağızın birşey diyeme
Yutkunamayasın yemek yiyeme
Yediğin boğaza dizilsin ulan

Onulmaz dertlere düçar olasın
İnim inim inle naçar olasın
Doktoru görünce kaçar olasın
Vücudun neşterle çizilsin ulan

Cenaze namazın kimse gılmasın
Tabudun taşıyan bir kul olmasın
Kepçeciden başka kimse galmasın
Mezarın itlafa gazılsın ulan

İnsanlara hep zulüm ettin boşuna
Gaddarlık giderdi bir de hoşuna
Nalları dikince mezar taşına
Çok şükür geberdi yazılsın ulan