Beddua Şiiri - Adressiz Mektuplar Adsız

Halel getirmediğim sevdamın hatırına,
sözümü bu gece de tutuyorum.
“Sana kurban olurum” demiştim ya;
ruhumu kırk parçaya bölüp geceye dağıtıyorum şimdi.
Az çekmedi kahrımı umut dolu yıldızlar;
bir kez olsun “yine mi?” demediler.
Pencereyi döven incir ağacının gölgesi
bırakmadı peşimi,
suskunluğumda bile eşlik etti bana.
Helalleşmeliyim…
En çok da onları üzdüm.
Bir afet bitirdi umudumu ve duamı.
İlk defa tutamayacağım sözümü
yasaklandığını saklamayacağım.
Affet… Baba…
Bu gece salacağım bütün bedduayı.
Eyyy düşlerimin katili,
yüreğimin kara sevdası;
kovsam da gitmeyen gönül arsızı…
Bin bir gecelik umudun
bir gecede hırsızı!
Gecenin çocuklarına
bir kurban daha olsun adın.
Gülmek gençleştirirmiş…
Peki ya ağlamak?
Yaşlanmış ruhumun bu sözleri
bedduam olsun sana:
Her tebessümünde çocukluğuna dön,
her kahkahanda ruhun yeniden doğsun.
Yürüdüğün bütün yollar Bana çıksın...