İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kalabalık bir ortamda olsam o da orada olsa, önüme bir kağıt kapatıp o beni görmesin diye kalabalığın bir köşesine saklanırdım. O beni görse heyecandan ne hale gelirim. Pişmiş kelle olurum diye korkarım, herkes de anlardı. En iyisi görünmemek.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta