Cami önlerinde el açıncaya kadar fakirleşte,
Kuru bir ekmeğe muhtaç olsun ellerin.
İçinde beni unuttuğun en mahrem yaranı deşte,
Gözyaşlarınla bir umman gibi dolsun ellerin.
Güz gelince benzi sararan yaprak gibi,
Yıllardır bir damla suya hasret toprak gibi,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu bedduayi hakedecek ne yaşatmış olabilir ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta