Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
“-bezirgan başı, bezirgan başı”
bezirganbaşı başlarındaydı
Çocukluğuma döndüm,Oynadığım oyunları hatırladım.
'Aç kapıyı beziirgan başı,
Kapı hakkı ne verirsin?
Arkamdaki(kişi) yadigar olsun,yadigar olsun,diye tekerlemesini söylediğimiz oyunlarımız vardı.
Ne güzel günlerdi.Şiirlerinizin çoğunda geçmişi yaşatmışsınız ne güzel kutluyorum sayın Çelikli
YÜREKTEN KUTLUYORUM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta