Bizim Meydan Köyü’nde “Allah Adamı Bayram” adında bir adam vardı. Birgün bağlaması ile beraber Kumlu’daki tarlamıza geldi. Çınarın gölgesinde oturduk. Bir-iki türkü söyledi. Dertlerini dile getirdi. Sazı bana uzattı. Ben de ona bu türküyü söyledim.)
Bir aylık oruçtan sonra,
Bayram başlar, öyle mi?
O akıllı Meydan Köyü,
Seni taşlar, öyle mi?
Bayram Baba, öyle mi?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta