Bay Kemal Şiiri - Kemal Tekir

Sen hırsı aklının önünde giden,
Menfaatperestin önde gidenisin.
Ar damarın ,kar damarı olmuş senin,
Sen bir bencil çıkarcı egoistsin.
Kendini beğenmişsin bir narsistsin.

Sen üst akılların kuklası mısın?
Onlara sadık bir hizmetkar mısın?
Derin mahfillerin adamı mısın?
Söyle partiyi bölüp küçültmek mi,
Söyle yoksa senin gizli maksadın.

Gezersin yüzünde binbir maskeyle,
Takarsın ortama duruma göre.
Maskelerin oldu bak lime lime
Yetiştiremiyor sana terziler maske.

Arın diyorsun sen yoldaşlarına,
"Mış" lı "muş" lu duyum iftiralar la.
Çalışmadın mı sen onlarla yıllarca,
Varmı elinde belgeli,kanıt açıkla,
Yoksa yeter, yargısız infaz yapma.

Üst perdeden konuşup bağırdıkça,
Sanırsın ki halk inanacak sana.
"Çamur at izi kalır "dersin ama
Sıvanır mı söyle güneş balçıkla.

Deveye sormuşlar "nerendir eğri",
Cevap vermiş ,deve" nerem doğru" ki.
Aldın mı kıssadan hisseyi şimdi,
Beş paralık itibarın bak şimdi.

Kalmamış sende zarafet, nezaket,
Doğruluk dürüstlük artık meziyet.
Olur mu insan da bu kadar gaflet,
Dalalettir bunun adı ihanet.

Asırlık çınar Cumhuriyet,
Halk partisine ,
Musallat oldun sen bir kene gibi.
Sanki de habis ur kanser misali.
Çınar yoğun bakımda, henüz ölmedi,
Külerinden doğar o eskisi gibi.

Gittiğin yol yanlış, dön be "Bay kemal"
Nedir sende bu kin bu öfke celal.
İnan keskin sirke, küpüne zarar,
Göstermez halk sana artık itibar.

Gel halkın sesine kulak tıkama,
Yol yakınken artık çekil kenara.
Yaşın da "Kemal" e ermiş baksana,
"Amin "deme kabul olmaz duaya.

Sözlerim değildir nev i şahsına,
Hatalı tutum davranışlarına.
Dost gerçeği söyler, acı olsa da,
Sürç ü lisan etti isek affola

Kemal Tekir
Hslkın sesi