Gülün
Benim dünyama
Bakın ve gülün
Ağlayamadıklarınızı kusun bana
Kısaltın kısa ömrümü
Yürüyün
Seni eve bırakırken her gece
Önünden geçtiğimiz
O büyük mağaza vardı ya hani
Bu gün yine ordan geçtim
Her zaman bakardım ya camına
İkimizi yan yana görebilmek için
Güneşi izlerken
Salıveriyorum kendimi
Ve huzur doluyor yüreğime
Yıldızlar bilinmeyen diyarlara düşüyor yine
Ben seviniyorum.
Bir kabus gördüm dün gece
Sanırım sen yokmuşsun artık
Uzun bir yol var
Ortasında da deli bir ben
Etrafta kimsecikler yok
Sensiz İzmit’i bile sevmiyorum
İsimsiz bir adamım artık
Turluyorum yürüyüşte
İçim de yol da bomboş
Kalbimde anlatamadığım bir yanma
Sağımda solumda
Filistin den Irak tan sıçrayan
Yüreğimi dağlayan korları
Söndürmüyor dualarım
Ve dindirmiyor yaşlarımı ahlarım
02,07,2007/17:30
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!