Gel, gece olmadan.
Kurtlar dolmadan,
Sis basmadan.
Dost-düşman belliyken.
Seni seviyorken...
Gel.
Zor olan senden ayrı kalmak degil, sevgilim.
Kavuşacağımız an'ı beklemek zor.
Bu bekleyişin acısı tarif edilemez.
Heyecan ile can ağrısı arası,
İki bayram arası.
Gel...
Sevmek demek, varlık gözetmeksizin,
Yer ve zamandan yoksun olandır.
Koşul ve mekan gözetmeden sevmek,
Umarsızca ve de delice.
Bir çiçek yada böcek.
Daha iyisi sevgiliyi sevmek.
Biliyormusun?
Benim elektrik direklerinden yaptığım, tel arabam
Dev kayalardan bilyelerim var.
Kavak ağaçlarından sapanım, üzerinde uyuduğum bulutlarım var.
Bi de, deli gibi yağan yağmura benzer gözyaşlarım var.
Senin tenine çarpmak için yarışan.
Sen yokken; sararıyor benzim, çürüyor bedenim.
Yitiriyorum umutlarımı, geleceğimi.
Kaygılarım dev bir canavar oluyor...
Çocukluğuma dönüyorum korkuyor ve yaşlanıyorum.
Beklentilerim kırgınlığım oluyor hayata dair.
Ne yağmurda dolaşıyorum ne de dolunayı seyrediyorum.
Çığlık dediğin sesli olur.
Zaten makbul olanında budur.
Ses getirir…
Çığlık dediğin yankıya döner.
Etkiler, herkesi.
Ama çığlık dediğin, sessiz olmaz.
Gitmeyeceksin..
Öyle arkanda bırakıp gitmeyeceksin.
Yollara düşüp, ardında bırakmayacaksın.
Sevgini yanında taşıyacaksın.
Terk etmeyeceksin cami avlusuna.
Sahip çıkacaksın, büyüteceksin.
Sen mi delisin ben mi?
Bilmiyorum..
Sanırım ikimiz de.
Çıkmazlarla dolu yollar bizi beklerken,
Kendimizden emin ve bir o kadar korku dolu bakışlarla etrafa bakınmalarımız,
Koşar adım yürümelerimiz karanlıkta, telaşlı.
Yollar engel sevgilim, varamadım yanına.
Dağlar, kar ile yüklüdür...
Kışa; Bahardan gebedir, çaresizsizdir.
Ses etmez, korkar.
Ben ise sana varmaya çabalarım.
Ayaklarım yetmez, yolları aşmaya.
Seni özlemek, saçma bir duygu.
Yediğim yemeğin tuzunda tenindeki tuzun tadını almak,
İçtiğim su, dudaklarından aldığım öpücüğün ferahlığı.
Baktığım tüm gözlerin bir anda senin gözlerine benzemesi.
Bedenime çarpan rüzgarlarla, sana sarılmanın hissi ve hazı.
Seni özlemek, saçma!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!