Kıyıya batmış bir gemi gibiyim terkedilmiş ve zincire vurulmuş misali...
Yavaş yavaş içten içe çürüyen bir haldeyim ne yağmur ne fırtına...
Yokluğunun kaçıncı günü bilmiyorum ne bir haber nede bir selam geldi senden...
Unutmaya çalıştıkca daha da çok düşünüyor aklım buralar seni...
Bana kızıyorlar seni bu kadar düşündüğüm ve üzüşdüğüm için...
Ben gitmez dedim yarı yolda bırakmaz dedim ama sen onları haklı çıkardın...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta