1972--Osmaniye -Finike
deccale ibadet etme sarhoşluguna kaptırmış kendini
nice zamandır safiyetini kaybetmiş
doğayla içsel bağını koparmış
hayat artık onun için muammadır
alabildiğine şüpheci kendi kardeşine bile
yalnız hiç kimseyle paylaşmaz her şeyi
hayatın kuramları bu öğretidir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta