BATIK ŞEHİR
Bakmışsın ki ben o batık şehirdeyim Derinliğimde bin yıllık bir suskunluk Her gelen bir çakıl taşı atmış üstüme Kendi enkazımı kendi sularımla örmüşüm
Şimdi sen o gizemli suların yabancısı Sakın ağleme bu limana sakın gelme Ayakların çizilir ruhun kanar Değmez bu sessiz adaya geldiğine
Aynanın arkası uçurumdur benim Yankısı derttir sesi fırtına Ben kendi boşluğumun hükümdarıyım Sense mısralarında bir misafir
Düşün ki bir şehir ışıklarıyla Nasıl ruhu iyileştirir uzaktan İşte öylece bak bana dokunmadan Yarana yara eklemeden sahiplenmeden
Bu şehir batıktır ama teslim değildir Zira bazı adalar keşfedilmek için değil Sadece bir ışık gibi durmak içindir
06 02 2026
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta