BATIK ŞEHİR
Bakmışsın ki ben o batık şehirdeyim Derinliğimde bin yıllık bir suskunluk Her gelen bir çakıl taşı atmış üstüme Kendi enkazımı kendi sularımla örmüşüm
Şimdi sen o gizemli suların yabancısı Sakın ağleme bu limana sakın gelme Ayakların çizilir ruhun kanar Değmez bu sessiz adaya geldiğine
Aynanın arkası uçurumdur benim Yankısı derttir sesi fırtına Ben kendi boşluğumun hükümdarıyım Sense mısralarında bir misafir
Düşün ki bir şehir ışıklarıyla Nasıl ruhu iyileştirir uzaktan İşte öylece bak bana dokunmadan Yarana yara eklemeden sahiplenmeden
Bu şehir batıktır ama teslim değildir Zira bazı adalar keşfedilmek için değil Sadece bir ışık gibi durmak içindir
06 02 2026
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta