yıkılmışsın,bir yıllar geçirmişin elindeki türküler söylerken yapılmış içi küf dolu bastonusun
bakılmamış yüzüne, güler yüzlü kalmış dizine ancak bir ayağı düşünce hatırlanmışsın her gün selamlaştığım çukurdan
yakılmışsın, her bulanın seni kırıp yediye böldüğü yerde; dumanın arkasından kimseler tanımaz seni
yıkılma dur! hala seni hatırlayanlar var eski demir balkonlarından tanıyan komşu sohbetlerin
kuşlar besleyeceğiz! karnımız doymuşcasına ekmek kırıntılarıyla
çiçekler uzatacağız bulutlara! kana kana Su içebilmişiz gibi
Kara kışta yine sadece kendimize yetmeyeceğiz
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta