Ve bir çocuğun masumluğundaydı,
Göğün maviliği, güneşi andıran göz bebeklerinin parlayışı.
Deryaları kıskandıran sonsuzluğuna dalmışken sevdamın, tüm acımasızlığıyla hırçınlaşmış o masum çocukluğun büyümüş hali olduğunu farkedişim bir SONun başlangıcı oldu.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta