Medine’nin hasretidir içimize düşen,
Başka bir memleket, bir gurbet değil.
Yemyeşil kubbendir gözümüzde tüten,
Özlediğimiz yalnız Sen’sin, başkası değil.
Gözlerimiz yaşla dolar ağlarız,
Bu gözyaşları Sana’ dır, başkasına değil.
Ellerimizi her zaman açtığımızda Mevla’ ya,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta