Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
aşk bu!!!
İnsan olmanın gereği yaşamak, yaşamanında gereği sevmek değilmidir, neden ? ''Yüreğimin tam ortasına dayadım silahı
Gücün yetiyorsa, göze alabiliyorsan sen de bensizliği
Bas tetiğe..! '' okuduğum ikinci şiiriniz güzeldi ant +10
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta