Barış analarına
Bir gece vakti ansızın
Benden kopartılan gül suretlimin
Resmi ile her cumartesi
Kar kış demeden
Gül suretlim nerede diyen anayım
Ömrünün baharındaki gül yüzlümün
Cansız bedeni tanınmaz halde
Getirilip önüme bırakıldığında
Öfkemi barış ve sevgi ile besleyen anayım
Ve gül suretli evladımın o son gülüşü
Gelip otursada gözlerime
Ve kor ateşlerde yansada yüreğim
Benim yüreğim yandı
Başkasının yanmasın diyen anayım
Artık yeter deyip
Beyaz tülbentimi yere atarken
Barış haykırışlarımın saçlarından
Tutulup yerlerde sürüklenmesine
Aldırmayıp en gür sesimle
Yaşasın Barış -BİJİ AŞİTİ- diyen anayım
Davut ERDOĞAN
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 15:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!