Erkenden yola koyulduk
bileciğe doğru
hüzün geceden başlamıştı
beynimizde kıyametler kopuyor
kelimelere dökülmüyor dökülemiyor
çıt yok arabada
üçbin dörtbin devirlen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evlat hasreti
insanın içini acıtan
allah insana hayırlı ana baba nasip etsin. evladın kötüsü olmaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta