İnsan beşer onu geçtim de mevsimler bile şaşar
Sen gidersin yağmur çiseler yazıma, kar yağar
Tüm birimler bozulur saatim durur, vaktim kalmaz
Kırk derece olur dışarıda güneş ama içim buz tutar
Koşamaz kırlarda kuzular yeşermez toprakta otlar
Nuh'u bile aratır küçük bir meltemden kopan tufan
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta