Sine-i gönül’e değen, yağmur olsam.
Olup da gelsem, aşık bir can-a konsam.
Zahmeti bir hoş, sofranda ağırlansam.
Özveri çiçeğine konup, renklensem…
…
Gönül dinlemez sensiz ahu deryayım
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Özveri çiçeğine konup, renklensem…
Fedakar çiçeğine konup, renklensem…
Yaşam çiçeğine konup, renklensem…
Yaşamınız renklensin...
Tebrikler Süreyya hanım, sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta