Üşüyorum yorgun bedenim
ruhum sancılı,mevsimler ağır
renkler anlamsız,suyun tadı yok
anlamını yitirdi zaman,kelimeler kifayetsiz
içimde kalan en güzel şey gözlerin,aşka çağıran dudakların
ellerini arıyorum karanlıkta,sen dokununca dağılır acılarım,sancılarım
ben sende,seninle mutluyum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta