Bankta Şiiri - Onur Saydam

Beton duvarlar, çelik pankartlar Elimde bir karton bardak
İçtiğim son sigaranın küllerini Bardağın içine bırakırım sessizce.
Bu kendimi sorgulamamdır, Her sigara tanesi beni yatıştırır; Beynim huzur sanrısı için Serotonin salar.
Serotonin beni sakinleştirir Ama düşünmeden duramam;
Sakinliğin ve hüznün dinginliğinde
“Neden her şey böyle?” derim.
Ama anlayamam, anlamak da istemem Sadece kendi küçük hayatıma üzülürüm; Beton duvarlarda yaşarım,
Herkes gibi acı çekerim,
Herkes gibi mutlu olurum.
Zamana güvenirim
Ama zaman bazen tekme atar, Bazen de sıradanlaştırır acıyı.
Bazı şeyler elimdedir,
Bazı şeyler elimde değildir, Sadece anlarım bunu
Soğuk kaldırımın yanındaki bankta Otururken…