Banaz Im Şiiri - Tahsin Şeherli 2

Banaz’ım

Murat Dağı dumanını eksik etmez başımdan,
Kar mı yağar, hasret mi bilmem,
Bir sızı çöker içime her baktığımda.
Eteğinde büyüdüm ben,
Taşına diz çöktüm, toprağına ter döktüm.

Sabahları ayaz vururdu yüzüme,
Anamın sesi uyandırırdı beni.
Ekmek dardı, umut boldu,
Yokluk vardı ama boyun eğmek yoktu Banaz’ım.

Murat Dağı bilirdi derdimi,
Konuşmazdı ama dinlerdi.
Nice gidenin arkasından baktı,
Nice gelmeyenin yolunu gözledi.

Dereler akardı sessiz sessiz,
Sanki içimizden geçenleri taşırdı.
Gurbeti bilmezdik o zamanlar,
Meğer gurbet bizi bilirmiş Banaz’ım.

Bir sevda vardı yarım kalan,
Bir gençlik vardı erken yorulan.
Murat Dağı’na anlattım hepsini,
Rüzgârına emanet ettim.

Gittim…
Ama köküm yerinde kaldı.
Adım başka şehirlerde söylendi belki,
Yüreğim hep Banaz diye çarptı.

Şimdi nerede Murat Dağı görünse,
Gözlerim dolar, sözüm düğümlenir.
İnsan memleketini unutur mu?
Unutamaz… unutulmaz Banaz’ım.

Bir gün dönersem,
Ne zenginlik isterim ne makam.
Murat Dağı’na karşı bir taş yeter bana,
Hasretimi koyup susacağım Banaz’ım.