Ben sabahları geç kalkmayı severim
Yani zorunda olmadıkça öyle erken uyanmam
Rüyalarda gezinirim
Uyanıkken olduğu gibi
Ve o zaman benle dalga geçerler
Evet evet uyanıkken benimle alay geçerler
Çirkin derler bana aptal derler
Ben küçüktüm utanır sıkılır ağlardım
Şimdi karşımdaki ağlamazsa ağlamıyorum
Bir zaman pencerelerden bakardım ki hava hep gri olurdu
Nejat’ı bir kez daha anardım
Sonra dönerdim o ana -dimli dumlu konuşmaktan sıkılıp-
Bir kere daha bağırırım alabildiğine
Ki yine kimse duyamaz
Onlar gene alay geçerler
Ben büyüktüm utanır sıkılır gizli gizli bağırırdım
Bazı donemler okuduğumu söylerler hem de derler gözün bozulur
Ben gene korkarım ya onlar gibi göremezsem diye
Sonra bu korku hoşuma gider daha çok okurum
İyice göremem önümü
Ben şaşıyken korkar ağlardım şimdi körüm ağlamıyorum
Onlar beni hiç beğenmezdi
Halbuki en güzelleri bendim
Beni niye beğenmezlerdi
Ben korkmaz ağlamaz utanmazdım
Benimle alay geçerlerdi bağırmazdım
Saklanırdım sadece
Bazı dostlara saklanırdım
Bazı kitaplara
Bazı aşklara
Ki kitaplar dışı hepsi beni satmıştır
Onlar beni satarlardı ben oturur piyasa üzerine nutuk atardım
Gözlerimden kızıl yaşlar akardı alay geçerlerdi Ben bağırırdım
Kayıt Tarihi : 2.2.2026 04:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!