Bak Şiiri - Durmuş Ali Demircioğlu

Bak

Gözlerden süzülüyordu kanlı acı yaşlar
Gerçekleri süzmek o kirpiklerden başlar

Gözlerinin rengi de belirsiz çok karışık
Omuzlardan uzanan saçların sarmaşık

Toprak kokulu ipeksi kahverengi saçlar
Güzelliğe anlam katar papatyadan taçlar

Bulutlara ismini yazdım ben kara kara
Her harf sonrası oluştu kalbimde yara

Hadi şimdi bak yazılı bulutların karasına
Uzan senin için açılan kollarımın arasına