Şehir sessizliğe büründü yine,
Cılız ışıkları seçmiyor gözüm,
Kaldırımlar şahit, yargıçsa gece,
Sensizliğe mahkûm edildim gülüm,
Gayrı yansın yürek, kül olsun gönlüm.
Sana dair hayâl kuramazmışım,
Güzel mazimizi anamazmışım,
Arasam da seni bulamazmışım,
Sensizliğe mahkûm edildim gülüm,
Gayrı yansın yürek, kül olsun gönlüm.
Yıldızlar, Ay, Güneş aşkla dönerken,
Koskoca kâinat sevgi saçarken,
Sevdamız solmasın, bitmesin derken,
Sensizliğe mahkûm edildim gülüm,
Gayrı yansın yürek, kül olsun gönlüm.
Şimdi karanlıklar içinde yalnız,
Uyuklayacağım, ölüden farksız,
Söyleyin ardımdan desinler: Bahtsız!
Sensizliğe mahkûm edildim gülüm,
Gayrı yansın yürek, kül olsun gönlüm.
16.10.2018
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 20:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin size hissettirdiklerinden yola çıkarak hikâyesini de siz yazın...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!