İnançsız bir aşkın tohumlarıydık belki de
Kıyısı yoktu belki de sahip olduğumuz denizlerin
Işıkları olmayan bir şehirde yaşıyorduk
Yarım gülüşler topluyorduk pencerelerden
Yaralı sokaklar sahiplenirdi hayallerimizi
Her sabah boylu boyunca uzanmış kaldırımlarda toplardık düşlerimizi
Nereye gitsek peşimizden gelirdi uğursuzluk denilen mendebur
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta