Seninle bulduğum bahçelerine
Bir çocuk bırakıyorum kendimden geriye
Bakmaya doyamadığım anılar yetiştirsin diye
Bilmediğim ne varsa dünden bugüne
Anlatıyor bulutların yağmurlarından önce
Bahar bitince tenin kokuyor tenim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta