Dilimde yağmurdan kalma bir sessizlik.
Konuşmam artık, susana kadar yağmur.
Penceremin ardın da kalsa da tüm sözü.
Kulağıma küpedir her gün dediği.
Yağmur naif bir eda ile süzülürken camda.
Gözüm kamaşır şimşeği ile bir anda.
Şu zarafet ki camda bıraktığı izden belli.
Kıyametler koparan da yine kendisi.
Bahar geliyor, bahar bu onun doğum sancısı.
Cemreler bir bir düştü mü sığmaz ki yere, göğe.
Ardından kabardı mı toprak, saçlarına dolar çiçek.
Kenan Gezici 16/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 16.2.2026 02:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!