Bahane Şiiri - Yücel Özkü

BAHANE
Dal yorulmuştu yapraktan, bahaneydi sonbahar,
Ayrılığın yükünü mevsimlere yükledik.
Oysa içten içe kopan her şey
Çoktan vazgeçmişti köklerinden gizledik.

Rüzgâr değildi düşüren, yorgundu dalın hatırı,
Tutunmak bile bazen ağır gelir ya insana.
Sarıya çalan her veda
Bir suskunluk bırakır zamana.

Dökülen sadece yaprak değildi aslında,
Biraz umut, biraz da inanç savruldu.
Ağaç sessizdi, gökyüzü kayıtsız,
En çok da içimiz yoruldu.

Dal yorulmuştu yapraktan, bahaneydi sonbahar,
Her gidişe bir sebep aradık durduk.
Ama gerçek hep aynı yerden fısıldadı:
Kalan değil, gitmek isteyen kopup durduk.

Yücel ÖZKÜ
19 Mart 2026/22:56