Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aldanma!
aldanma!
bu gözler benim değil
çok zaman önce kaybettim onları
belki bu yüzden içine kapanık
belki bu yüzden
hep bir özleme dalışı
..
hep çalınmış aşklara denk geldi
tuttuğum zarlar
tamamlanamadan bir gönülde
ya bir yol kenarı
ya merdiven dibi..
!
bel ki!
yaralarım ondan nasırlaşmış
hep içimde
..
aldanma!
bu gözler benim değil
bel ki! bir düş'e hayran hala
bel ki! bu olan bitene...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!