Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
pişmanlığınızla gel gitler yaşamışsınız önemli olan bunun farkında olmaktır ayrıca birlikteyken bile içinizde hep karamsarlık ve hüzün hissettim siz kendiniz bağışlayabiliyormusunuz? yüreğinize sağlık...
İkinci tekil şahıs şiirlerini ('sen'li şiirleri) genellikle sevmem ama bu etkileyici bir şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta