Bağımlılık Şiiri - Esma Özdemir

Bütün bağımlılıkları hallettim
Sigarayı bıraktım
En zoru buydu benim için.
Bir yıldır ağzıma sürmedim.
İçime sadece temiz hava
Çektiğim için
Ne kadar da huzurluyum!
Alkol, zaten almıyorum!
Maddeyle uzak-yakın
Alakam olmadı şükür.!
Eh başka?
Geriye bir tanesi kaldı işte!
Neylersin...
Ondan da kurtulmanın
Son kertesindeyim.
Dışımdakini attım da
İçimdekinden de kurtulursam
Biliyorum
Epey rahat ederim.

İkide bir de karşıma çıkıyorsun
Vakitli vakitsiz arkadaş
Elin-günün içinde
Beni ağlatıyorsun.
Senden şikâyetçiyim bak!
Oradaki varlığın
Üzüntüden başka
Bana birşey vermiyor.
Ve üstelik
Beni hiç anlamıyorsun
Tamam mı?
Sana bir zararım dokunmadığı halde
Sürekli kalbimi kırıyorsun.
Neden?
Sınırlarımı zorluyorsun.
Bunu durdurmam lazım
Bir an önce
Anlıyor musun?
Bu acıya bir son vermem gerek!
Bu hiç adil değil çünkü!
Bunu sen de biliyorsun.

Ne yapsam acaba?
En kabadayısından şöyle fiyakalı
Bir tane paletli kepçe mi bulsam?
İçimdeki bu aşkın
Kökünü kazımaya
Senden sonra
Geriye kalanları
Acı-tatlı bütün hatıraları
Bir ekskavatör yeter mi
Sana göre söylesene
Aramızdaki herşeyi yıkmaya?

Bir acı kahvenin bile
Kırk yıl hatırı vardır, derler.
Benim senin gözünde peki
Ey muhanet!
Onca yılın hatırına
Pul kadar bile
Bir değerim yok mu?
Bak, iki sene kaldı
Kırka ulaşmaya...
Birlikte inşallah hayırlısıyla
O günleri de göreceğiz!
Ben beklerim...
Sabretmeyi bilirim!
Beklediğime pişman etme ama!

Ağlamaktan
Yaş kalmadı gözümde
Senin insafın var mı?
Bu kadar yeter!
Yorma kalbimi ne olur!
Merhamet et lütfen!
Biraz anlayış göster.
Öpüyorum gözlerinden
Hoşçakal.