Babam Şiiri - Burak Barutçu

Bugün gökyüzüne baktığımda
Çocukluğumun maviliği ile karşılaştım.
Daldığımda;
O mavilikte uçurduğum uçurtmamı,
Ve babamın aldığı o mavi ayakkabıyı gördüm.

Uyandığımda ise;
Artık o tatlı maviliği bulamayacağımı,
Ve herşeyden önce,
Yaşadığımı, hayatı..
Sonunda ise ağladığımı gördüm.
Ben, şimdide uçurtma uçurmak,
Yeşil üzerinde doya doya uyumak,
Uyandığımda babamla karşılaşmak istiyorum.
Biliyorum, uzansam dokunacak,
Birdaha bırakmayacağım...
Ama uzan demiyor!
Hep içinden, uzaktan seviyor,
Ben uyurken beni sevdiğini anlıyor,
Saçımı okşuyor başımda ağlıyor.
Bu kadar zormu seni seviyorum demek,
Bu kadar zormu beni sevmek?
Ama herşeye rağmen seni çok seviyorum,
Ben hep senin için uykusuz kaldım,
Ve kendime;
''Niye ağlıyorsun'' sorusunu sordum..
Biliyorum yanıtı,
Baba olan, babası olan herkeste.
Ve şimdi sende benim sarılığımda dal,
Yokluğumda uyan sevgili BABAM