Babam Şiiri - Aynur Durmuş

Aynur Durmuş
101

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Babam

BABAM
Aklıma geldikçe nur kızım deyişi
Buz tutmuş yüreğimi saracak gelişi
Hasreti kor gibi yakar kimsesizliği
Vermeyince değer vermedi eller
Ezdiler kırdılar birer birer
Babam hiç büyümeyemedi kızın
Ne sarıldı yüreğinden..
Yorgun kırgın kimsesizliğimden
Her sokak başında çıkacak gibi
Sanki tutacak ellerimden..
Kavucu sıcakta buz tutmuş yüreğimi
Saracak titreyen elleri..
Nerede ağacım dedikçe
Aradım köşe bucak heryerde
Korkutulduk oysa
İşten gelip kulağımızdan çiviler diye
Korkuturdu Annem her seslenişinde
Altımıza işedik yük dolabinda sessizce
Kapkaraydı. üşüyordum
Sen yoktun ,
Örümcek te vardı duvarda
Ve ben hala aklıma geldikçe
Hüzün sarıyor iç çektikçe
Kimsesiz ilgisiz sevgisiz
Üşüyen büyüyemeyen çocukluğumu
Saracak diye bekliyorum nefesim boğulu ,
Gözlerim yolda, aklım hep soğukkanlılığında...
Belki bir gün yatarım dizine
Gövdesi gölgesinde kırgınlığımın gidişine
Koca kadın içi çocuk sığmam dizine
Ellerin gezinir belki saçımın tellerinde
Babam biz hasretmi yaşayacağız seninle....
Aynur Durmuş

Aynur Durmuş
Kayıt Tarihi : 19.3.2020 13:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!