Şimdi yine seni kandırıyorum baba
İyiyim ben..
Evlendim işte,senin istemediğin o adamla
Mutlu değilim baba..
Sabah kalkıyorum
Önce temizlik sonra yemek derken oluyor akşam
Geliyor kocam işten
KOCAM...
Nasılsın bile demiyor
Oturuyoruz sofraya..
Bizim sofralarımızı özletiyor bu sessizlik...
Biliyor musun baba?
Teşekkür bile etmiyor.
Aklıma sen geliyorsun baba
Gerçi aklımdan hiç çıkmıyorsun..
Geçiyorum sessizce odama
Odama geçip sessizce ağlamaya..
Geri gelmiyor gidenler
Geç olsada anlıyorum..
Bildiklerimi hiçe sayıp kendi bildiğimi yapmışım.
Ne de çok yanılmışım!
Şimdi özür dilesem,sesimi duyar mısın?
Affeder misin?
Sever misin aynı sevgiyle?
Haketmediğin şeyler yaşattım sana!
Pişmanlığın bu kadar ağır yükünü tek başıma taşıyamıyorum.
Affet beni,affet ki
Ben de kendimi affediyim baba...
Kayıt Tarihi : 3.5.2011 20:10:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!