Baba Şiiri - Hilmi Atasever

Kaybettim dayandığım dağımı
Savurdu rüzgârlar gençlik çağımı
Hal bilmezler talan etti bağımı
Ağaçlar barını vermiyor baba

Yüksek tepelerde eksik olmaz kar
Sırtımda yılların ağır yükü var
Bu yalancı dünya oldu bana dar
Sığamadım sığılmıyor be baba

Dünya dedikleri yalan bir hanmış
Gafil insan bu dünyaya aldanmış
Gençliği, kuvveti kalıcı sanmış
Dizlerimde derman durmuyor baba

Kapının eşiği yetim duruyor
Avluda hatıran beni sarıyor
Çocukların köşe bucak arıyor
Gidince dönüşün olmadı baba

Sen gidince öksüz ettin hanemi
Bu dünyanın gamı bilmem banamı
Yokluğun kül etti yaktı sinemi
İçimdeki ateş sönmüyor baba

Beraberce koyun güttüğüm dağlar
Aklıma geldikçe yüreğim ağlar
Bir oğlum deyişin içimde çağlar
Şimdilerde sesin gelmiyor baba

Dünya dedikleri koca bir çölmüş
Geleni ağlatmış gideni bölmüş
Benim de içimden bir parça ölmüş
sen gittin gideli yarımım baba