Okunuyordu sabah ezanları,
Yine ben, başucunda,
Kuru bir sandaliye tepesinde,
Sabaha dek yapa yalnız.
Çökmüştü uykunun ağırlığı,
Göz kapaklarıma,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
