Azrail Şiiri - Emrah Erçin

Selam sana azrail
sen ölüm meleği isen
Benim canimi yaka yaka
gozlerimden yaslar bosalana kadar
kalbimi param parca yapip
canimi alan sen degilsen
kimdi soylesene

Benden alacağın birsey kaldiysa
durma sende al olurmu
Hayat dolu bir gülüş ariyorsan
üzgünüm onuda bu dunyada sevdiklerim aldi
Kahvemi yudumlarken aldigim tat

Yada sabah güneş dogarken.
Kuş sesleri ile baslayan huzur dolu bir hayat sa üzgünüm onuda onlar aldı
Evet sana özenen insanlığını unutmuş
Sevdiği insanlarin canini almakla,
mutlu olan insanlar var,

Simdi yaralar icinde bir köşede unutulmuş,
bir ruh ariyorsan al götür beni mevlama
Huzura varinca anlat tüm olanlar olurmu

Ben gidince zaten ölmüştü ,
sevdikleri canını almıştı
hic zorlanmadim diye soyle olurmu
Allahim senin huzuruna kulunu bu hale getirdim ahini alanlarin ahı ile sana geldi de
Senden baska gidecek kimsesi yoktu allahim de olurmu
Bana dunyada cehennemi yaşatanlar
Senin huzurunda atesin narı ile yansinlar allahim

Neden hüzünlü sün sen azrailsin
o heybetin bile bu zalim acimasiz insanlarin canımi almasina dayanmaz ruhun degilmi
Bende istertim.hayatim neşeyle dolu yarinlardan beklendim varken sevdiklerimle cok mutluyken
Sen ansizin gelmeni gozumde bir kac damla yas ile seninle bu dünyadan gitmeyi ama oyle olmadi iste
Sen geldiginde ben coktan ölmüsdüm zaten ruhum ahlar icinde sessiz çığlıklar ile dolu seni beklerken buldun beni durma hemen gotur beni mevlama acı ızdırap ceken ruhum tek ilaci sensin allahim en güzel aşk sana imiş gerisi yalan imiş