Hayat timsah gözyaşı ile bekleyedursun
Karınca buğday tanesiyle yola koyulsun
Devlerin yanından dağ tepe ovalar aşsın
Eğer ki kalırsa tümsekte hayat utansın
İyilik tohumu saç geçtiğin her yere
Gönlünle dilinle gözünle su serp her derde
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta