Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
yaaaavvvvv öldürüyo beni gülmekten antibiyotik bu kız bu enerjiyi nerden alıyon buluyon kızz
yazımın üstüne yazı olmuş :))) malum biz şiirci diiliz bari ismimiz şiirlerin yerinde dursun :)) ayselde bacımız kardeşimiz severiz sayarız kendisini ne desek bize kızmaz alınmaz maneviyatımız güçlüdür takılırz öyle kafamıza göre yeterki muhabbet sarsın biz her yerde varız :))
şiirlerinide kendisinide beğeniyorum
her yerden sınırlamış antoloji neler yazacağdımda suç diyomuş yasalara göre :)))
şimdik şair ile ilgili görüşlerimi belirtiyorum:
eskidennki ayselle şimdiki aysel arasında fark görüyom zaten yazdıklarıda eskide kalmış yeni bi şiiri yok ilham perileri kaçmış :))
eskiden yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmiyodu şimdi şu sanal alemde olmasa haberleşemyecez kontür fukarası kontürü biticek diye aramaz sormaz arasak telefonunu duymaz duysada evden telefonu çekmez :))
iyiki 21.yy da yaşıyoruzda teknoloji ilerlemiş mazallah onun fikirlerinden uzak kalırsam kafayı tırlatırım ben arada görüşemiyoz diye (yani ben onu arayamıyom diye) tırlattığım görülüyo çevreden
pratik bir insan kendisi güzel hobileri var hızlı düşünebiliyo her ne kadar ilkten kabul etmesemde sora düşününce haklı çıktığını görüyom bazen alıngan oluyo ama haksızlık yaptğını bu güne kadar hiç görmedim hakka hukuka önem verir çıkarcı değil insancıldır
şiir yazardı eskiden bayıltırdı bizi bıkkınlık geçirirdik neyseki geçti o sevda onun sayesinde şiir sevmez birisi olduk çıktık valla
kafiye uydurcam diye göbeğimiz patlardı eskiden onun şiir gibi şeylerine :)
bak bu yazdıklarıma o güler alunmaz çünkü o beni bileer dimi kız alınıyosan süle mektubumu yarım bırakmak istemem ama keserim sırf senin için :))
sempatiktir duygusaldır her ne kadar benim kadar olmasada :)) bi espri yapar kimse anlamaz sorada espriyi açar açıklar sora herkes güler o gülmez garip birisi yani
bide dumanı var evde ona kaç kere dedim bırak şu masalları koca kız oldun çocuk yap ona bak almıyo kafası dikkafa yani çocuk sorumluluğu alamazmış ama bi görseniz dumanı sanki bebekmiş gibi eliyle besliyo oysa kocamam eşşek kadar olmuş
burdanda anlaşılıyoki yeni gelecek nesile ne kadar özen gösterilmesi geerktiği ve hayvan sevgisi olduğu
hayvan sevebilen insanda sevebilir diyo insan seven hayvan sevmeyi bilmediği gibi insanıda sevgisi gereğince gerekli özeni göstermediini söylüyo tartışılır tabee
buradaki baylarda bayan adı görünce şiir diye habire girmiş yorum yapmış sorsan ne anlatıyo diye okumamıştır bile şimdi bişe daaa yazardım ama suç işlemek istemiyom
temizdir titizdir hastalıklı denecek kadar çok gecenin bi yarısında cam sildiğine bizzat şait oldum ben parmak izi görmüştü sıyırıyo tabee :)))
öyle değerli bir arkadaşımki hayatımda çok arkadaş girdi çıktı yaşantıma onun gibisini görmedim ben onun birde kardeşi var oda öyle ailecek iyi insanlar tanıdıkça sıcak kanlı uzak görüşlü leb demeden leblebiyi anlayan birisi anlarsınız zati
buradaki arkadaşlığımız iki üç sene önce başladı onla bir grupta tanıştık öyle yazışıyoduk ara ara
biz kamu maliyesi dersinde kıkır kıkır gülüyoz diye adam dışarı çıkarmıştı bizi bide ceteris paribus diye bir arkadaşımız vardı bu arada ayselinde göbek adı homo ekonomikustur :) homo diyince başka bişi anlaşılmasın :))
yani öyle eskilerden yazarken bunlardan açıldı konu öyle tanıştık baktımki benim kanka birazda işletiverdim onu şöyle aylarca saftirik işte şüpelenmedi bile :))
intikamı acılı oldu adana yedik bizim dürümcüde :))
hoş bi bayan bi tanıyan pişman bide tanımayan
neyse akşama eylenceye gidiyoz gelseydin iii olurdu keyfin bilir senin yerinede eyleniriz taksim kız taksim sen seversin gel bak bida bulamazsın :)))
şimdilik çüüüüssssss öptüm yanaklarından byyeeee