Kanatsız bir melektin benim için herzaman gönlümde
Ne zaman kanatlarını isteyip te uçacaksın diye beklerken
Bir gün ansızın kayboldun kanatlarında bende kaldı
Şimdi boş bi çerçeve içinde kokunla birlikte kanatların bende
Oysa sen giderken meleğim canımın acısını ben bilirim
Göğsümde çarpan kalbimin nasıl parçalandığını görmedin
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta