Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok doğru... Tebrik ederim. Müsaadenizle:
Kamusal Alan
Örtünmek yoktur diye sürüp giden bu inat,
Hakk’a suskun dillerin bitmeyen yalanıdır.
Bilmezler ki aslında, yarattığı kâinat,
Âlemlerin Rabbi’nin kamusal alanıdır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta