Bir fidan gibiydin gönül bahçeme ekilen
Korkardım büyümeden eğilecek boynun
Hangi çiçek korkmaz ki susuz kalmaktan
Leylası değil mi mecnunu susuz çöllere düşüren
Gül dikeninden ayrı durur mu
Yoksa batar mıydı sen onu severken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta