Ayrıldık Evet Şiiri - Burhan Güler

Bir ayrılık geçti içimizden
bir tren gibi
geceyi yara yara
ve istasyonlar sessizdi.
Ama dünya dönüyordu yine,
çocuklar büyüyordu ekmekle,
bir işçi sabaha karşı
ceketini giyip çıkıyordu sokağa.
Ayrıldık, evet,
iki kıyı gibi
aynı nehrin sularında.
Fakat nehir akıyordu
ve su,
unutmazdı kendini.
Ben sana
yalnız seni değil
insanın yarınını da söyledim.
Bir avuç güneş bıraktım masaya,
bir parça gökyüzü,
birkaç sözcük:
“Daha güzel günler mümkün.”
Şimdi ayrıyız diye
umut da mı ayrılacak bizden?
Hayır.
Çünkü umut,
en çok ayrılıklardan sonra
işe gider insanlık gibi
inatla,
gülümseyerek.
Burhan GÜLER