annem beni doğurmayacak
biliyorum
böyle yalnız bir öyküyü okur gibi
geçirecek bozkır akşamlarından
denize ulaşmayan nehirleri öğretecek birer birer
unuttu
ipekten günlerini zaman
ağaçların anılarıyla uğuldayan nehirler yok artık
masal kanatlı bahçeler
özgürlük tohumlarının ekildiği toprak
öldüğün şehirde değilim arkadaşım
ama Ankara'dayım
gözlerim belki eskisi gibi keskin değil
hızlı değil ayaklarım
belki biraz daha zayıfladım
bir ekim sonu bizimle başbaşayım
bazen zaman
kırlangıç kanatlı şiirlerle akar
içimizin nehirlerinden
kıyılarında sessizliklerin sesi
gülüşü son kez çiçek açan kadınlarla
seni düşünmek
kalbine dokunmaktı suyun
yaranın kabuğunu soymak
ve neşteri tam üstüne bırakmak susmanın
"Annem benim
Neden yorgunluktan ve merhametten başka
Fotoğrafın yok evimizde... Şükrü Erbaş"
Annem benim
Çok defa daha doğur bizi kalbinden
"Ruzigar... Uğur Balcıoğlu"
bir şiirin tam ortasında duruyorum
bir dostun sesinin duldasında
yavaşça üflüyorum hüzün kuşlarını
"biz böyleyiz ya şimdi
hani yorgun, bitkin
ertelenmiş hayallerin kısır bahçelerinde
açmayan kiraz ağaçlarının gölgesinde hayıflanan... Ahmet Kırmızı"
biz böyleyiz ya şimdi
bu bulut sen misin
gecenin efkarından yorgun
gündüzün telaşından sevdalı
sen misin bu rüzgar
kapılarda uğuldayan hasret
-
Orhan Erdoğan
Tüm YorumlarBACIM ŞİİR SAYFANDA ŞİİİR YOK.