silinip giden bir yaşam üzerine
ömür hanımla güz konuşmalarında "kimseler görmedi ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim." diye bir
kısım var. eski ama taze yasımı anımsattı burası bana. üzerinden yeterince zaman geçtiği için artık konuşabilirim.
hatırlanmak, 'büyük' yaşamak, iz bırakmak.. dünyaya geldiğimiz, onu değiştirdiğimiz her anı kapsayan, yüzyıllardır süregelen saplantılarımız. M.Ö. 356 yılında tarihe geçmek için
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta