Aynalar Şiiri - Ayhan Yaymaz

Aynalar yalan söylemez derler
Oysa en büyük sessizlik orada durur
Bana beni göstermez artık
Benden eksileni yüzüme vurur.

Her sabah biraz daha tanımadığım
Bir adam bakar karşımdan
Gözlerinde yarım kalmış cümleler
Dilinde söylenmemiş vedalar.

Aynalar hatırlatır
Nerede sustuğumu
Nerede kendimden vazgeçtiğimi
Hangi yaradan kaçtığımı.

Yüzümdeki çizgiler zaman değil
Biriktirdiğim gerçeklerdir.
Gülüşüm eski bir alışkanlık
Acım ise hâlâ taze.

Kırılmaktan korkmam artık
Çünkü insan en çok
Parça parça kaldığında
Gerçeğe benzer.

Aynaya bakmam bazen
Çünkü bakarsam bilirim
Beni affetmeyecek tek tanık
Yine ben olurum.

Ve anlar en sonunda
İnsan kendine en çok
Aynada yabancılaşır
En çok orada tanır kendini..