Ayna Şiiri - Metin Kalender

İçimden seni aramak geldi dostum
Bilmiyorum şu anda neredesin,
Ne yapıyorsun

Bir his doğdu içime
Sanki seni aramam gerekiyormuş gibi

Belki seni üzen, canını acıtan
Veya çok sevindiren bir şeyler olmuş gibi geldi bana

Telefonunu bulamadım
Bari dedim, yazayım aklıma gelmişken

Seni arada düşünüyorum
İyi olmanı ümit ediyorum

Hatırlıyor musun
Seninle ilk dünya kupamızı izlemiştik
Batı Almanya şampiyon olmuştu
1974

Daha eskisi de var
AY’a ilk ayak basan astronotları izlemiştik beraber
Harrison Schimitt, Neil Armstrong
Siyah beyaz Grundig televizyonda
Evde büyüklerimiz vardı bir sürü
En çok seni hatırlıyorum
Demiştin ki; “ağır çekim gibiler”

Sonra dostum ortaokul yılları
Kumrular sokaktaki ağaçların
Akşam saatlerindeki uğultusu
Hatırlarsın
İngilizce eğitim seti için eve gelmişlerdi
Baban
“Şu anda alamayız”
Demişti
Taksit de yapıyorlardı oysaki

Ha bir de gitar aldılar sonra sana orta ikide
Teline değdiğinde tınlamıştı
Dakikalarca yalnız boş tellerin sesini dinlerdin
Canım kardeşim

Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum
Ama seni unutmadım

Bisikletinin çalındığını
Ve onu senin bulduğunu
Kimse inanmamıştı sana
Ama ben oradaydım
Sen Mr. Spack, ben de Dr. Mc. Coy olmuştuk
Uzay Yolundan
Ve bulduk bisikleti kelepir satan bir dükkânda
Tül bir perdenin arkasına gizlenmişti
İnanmadılar biliyorum
Ama artık büyüdük
Kimsenin inanmasına gerek kalmadı
Artık kaslarımız var
İstersek gider basarız o dükkânı
Artık aklımız var
Affederiz belki de
Belki de çoktan ölmüştür dükkâncı
Kesin ölmüştür şerefsiz
Boğazına dizilmiştir ta Almanya’lardan gelen kırmızı üçtekerli

Her neyse
Aradan çok zaman geçti
Ama telefonunu bulamadım

Şu anda arabamdayım
İçlendim kendi kendime
Yanıma bir araba yanaştı kırmızı ışıkta
Kendimi toparladım
Aynaya baktım

Seni gördüm dostum