Bir pencere.
Küçücük.
Avuçlarımdan da küçük.
Büyüyen bir çocuk.
Tam karşımda.
Ayna olurmuş meğer pencereler,
Gece çökmeye başladıkça...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Teşekkürler efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta